جاذبه های گردشگری

جاذبه های توریستی بابل

روستای دیوا عمران

روستای دیوا عمران در شهرستان بابل از بخش بندپی می باشد.روستایی تاریخی که هنوز بافت قدیمی و کهن خود را حفظ کرده و بوی روزگاران خاطره انگیز گذشته را می دهد. درباره وجه تسمیه دیوا روایت شده است که دیو به معنای پهلوان و انسانهای قوی و چالاک و الف آن پسوند مکان است بنابراین دیوا یعنی منطقه ی پهلوان نشین. روستای دیوا سکونت گاه دو طایفه عمران و ملک شاه است که این دو طایفه از طوایف ساکن بندپی هستند. این روستا از شمال به روستای دولت رودبار ، از جنوب به جنگلهای انبوه ، از غرب به روستای شیاده و از شرق به رودخانه پرآوازه ی کلارود منتهی می شود. روستای دیوا دارای 120 نفر جمعیت است و مجموعا 700 را تشکیل می دهد. مساحت این روستا 5.5 هکتار و شغل مردم آن غالبا کشاورزی است . تکیه قدیمی روستای دیوا عمران قدمی 120 ساله دارد و معماری آن به زمان قاجار برمی گردد.

 

روستای گریوده

روستای گریوده در فاصله 110 کیلومتری شهرستان بابل و در عمق دره سر سبز قرار دارد. در جنوب شهرستان بابل در بخش بالا کوه بندپی شرقی قرار گرفته و 300 هکتار وسعت دارد . پیشه غالب اهالی گریوده باغداری و دامداری است . کشت و نگهداری درختان گیلاس ، آلبالو، زردآلود از مشغله های دیگر مردم این روستا به شمار می آید.مزرعه چند هکتاری گل محمدی که یکی از اهالی روستا بر فراز تپه های مجاور آن کاشته کاری خلاقانه است که می تواند توسط روستاهای اطراف الگو قرار گرفته و بر وسعت آن افزوده شود. مراتع گریوده پر از گیاهان دارویی است ؛ گیاهانی چون گل گاو زبان ، خرگوشک ، گون ، کنگر ،خاکشیر و بویژه کاسنی که مردم گریوده آن را به صورت انبوه می چینند تا به مصرف تولید عرقیات برسانند. چشمه ی شفاف ، زلال و خنک فک داربن که آب روستا را تامین می کند از جاذبه های طبیعی روستای گریوده است . روستای گریوده 110 خانوار جمعیت دارد که فقط در فصول گرم و مناسب سال در آن سکونت دارند . گریوده 2600 متر از سطح دریا ارتفاع دارد با روستاهای آب بندان، مهدی خیل ،خرم ، نشل و رزنه همسایه است با رودخانه زیبا بنام روار که روستا را از وسط به دو نیم تقسیم می کند. دومعصوم زاده یکی به نام میرمحمد نبی که بر فراز مشرف بر روستا قرار دارد و دیگری به نام ساره خاتون حکایت گر عشق مردم گریوده به ائمه اطهار (ع) است .

 

روستای فیل بند

فیل بند معروف به بام مازندران ، روستایی است از توابع بخش بندپی غربی شهرستان بابل در استان مازندران ، این روستا در جنوب غربی شهرستان بابل و در شرق رودخانه هراز و اقع شده است. تنها مسیری که می‌تواند به فیلبند ختم شود، مسیر فرعی چلاو در جاده هراز می‌باشد. روستای فیلبند از جنوب به روستاهای ورزنه و نشل، از جنوب شرقی به روستاهای شیخ موسی، نیراسم و پاریجان و از شمال غربی به روستای سنگ چال ختم می‌شود. این روستا به دلیل ارتفاع زیاد آن از سطح دریا زمستان‌هایی سخت و با بارش برف سنگین همراه است و شاید یکی از دلایل نام گذاری این روستا هم همین باشد. در تابستان‌ها این روستا دارای هوای بسیار مطلوبی است که پذیرای مسافرانی بسیار و همچنین کوهنوردان می‌باشد. گویش محلی فیلبند، از نظر حوزه زبانی، متعلق به شاخه شمال غربی زبان‌های ایرانی نو و زیرگروه گویش‌های کرانه دریای خزر است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

تماس برای رزرو